piątek, 16 sierpnia 2013

Hińczowa Turnia

Hińczowa Turnia

Hińczowa Turnia (2377 m) słow. Hincova veža to turnia o prostokątnym kształcie wierzchołka w Grani Głównej Tatr na granicy polsko-słowackiej. Jest pierwszym od W wierzchołkiem należącym do Wołowego Grzbietu. Od Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego (2410m) na NW oddzielona jest Czarnowstawiańską Przełęczą (2340m), na którą opada z wierzchołkowej grani niemal pionowy, ponad 30-metrowy uskok. Na SE Hińczową Turnię oddziela Hińczowa Szczerbina (ok. 2355m) od Hińczowej Turniczki (ok. 2360m).
Zarówno do Wyżniego Czarnostawiańskiego Kotła na NE jak i do Doliny Hińczowej na SW opadają z wierzchołkowej grani początkowo kilkudziesięciometrowe ściany. Dopiero poniżej teren po stronie Hińczowej staje się różnorodny - częściowo trawiasty, skallisty, a ponad Wielkim Hińczowym Stawem przeważają piargi. Czarnostawiańską ścianę w dolnej części przecina długi, głęboki komin rozgałęziający się w górnej części na dwie mniejsze depresje, z których zachodnia zmierza ku oknu skalnemu w wierzchołkowej grani.

Uwaga: Do czasu ukazania się 12 tomu przewodnika szczegółowego Władysława Cywińskiego masyw Hińczowej Turni był zwornikiem dla grani Wołowca Mięguszowieckiego. Autor przewodnika zauważył zwornikowość innego punktu Wołowego Grzbietu oraz nadał mu nazwę Hińczowego Zwornika. Sama w sobie Hińczowa Turnia nie jest położona więc nad Wołową Kotlinką - górną odnogą Żabiej Doliny Mięguszowieckiej.

zaklinowany blok w grani, pod nim okno skalne
W wierzchołkowej grani Hińczowej Turni, nieopodal jej uskoku dostrzec można okno skalne utworzone przez zaklinowany blok. Blok ten znajduje się w tej pozycji od 1996 roku tworząc zarówno okno jak i most nad nim. Przed jego przewróceniem, przejście kilkumetrowej szczerbinki granią było znacznie trudniejsze.









SPACER GRANIĄ
Mięguszowiecki
Szczyt Czarny
\
Czarnostawiańska
Przełęcz
\
Hińczowa
Turnia
\
Hińczowa
Szczerbina
\
Hińczowa Turniczka

Szlaki prowadzące na Hińczową Turnię:
Na Hińczową Turnię nie prowadzi żaden znakowany szlak. Jest ona położona w terenie udostępnionym dla Taternictwa.

Z Hińczowej Przehyby:
Ze wschodniego siodełka przełączki granią łatwo (0+) przez niewielką kopkę lub obchodząc ją bez trudności (0-) kilka metrów poniżej po stronie Doliny Hińczowej na zachodnie siodełko. Z niego albo przez Hińczową Turniczkę (tam opis przejścia), albo w lewo po skałkach na rzucające się w oczy siodełko w południowym żebrze Hińczowej Turniczki.
Z siodełka na drugą stronę opada stromy, ok. 4-metrowy kominek. Kominkiem tym w dół dość trudno (II) do żlebiku opadającego z Hińczowej Szczerbiny. Nie wchodząc na przełączkę, po przecięciu żlebu w górę bardzo łatwym terenem na wschodni kraniec wierzchołkowej grani Hińczowej Turni (0+, miejsce II, 5 min).
z Hińczowej Przehyby

obejście przez siodełko
obejście przez siodełko - kominek
Uwaga: Technicznie łatwiejsze jest przejście wprost przez Hińczową Turniczkę (I), jednak towarzyszy jemu ekspozycja. Pozbawiony ekspozycji w/w, ok. 3-4 metrowy kominek sprawia ogólnie mniejsze trudności i obchodzenie turniczki przez to siodełko narzuca się samo.

Nasze wejścia:

Położenie na mapie:
Wedle części map i przewodników Hińczowa Turnia jest zwornikiem dla grani Wołowca Mięguszowieckiego. Wyjaśnienie powyżej.

Panorama z Hińczowej Turni:
panorama z Hińczowej Turni
Widok z Hińczowej Turni na Grań Żabiego
panorama z Hińczowej Turni
Widok z Hińczowej Turni na Czarnostawiański Kocioł
panorama z Hińczowej Turni
Widok z Hińczowej Turni w kierunku Rysów
panorama z Hińczowej Turni
Widok z Hińczowej Turni na Grań Baszt
panorama z Hińczowej Turni
Widok z Hińczowej Turni w kierunku Mięguszowieckich Szczytów
Widoki na Hińczową Turnię:
Hińczowa Turnia z Białczańskiej Przełęczy Wyżniej
Hińczowa Turnia z Wołowca Mięguszowieckiego
Hińczowa Turnia z Hińczowego Zwornika
Hińczowa Turnia z Wyżniej Koprowej Przełęczy
Hińczowa Turnia z grani Mięguszowieckiego Szczytu Czarnego
Autorzy na szczycie: